01-08-07

Henning Mankell, De jonge Wallander.

mankell_dejongewallander8 januari 1990. Dat is de dag dat Wallander uit bed werd gebeld, bij het begin van Moordenaar zonder gezicht, het eerste boek in de reeks over de Zweedse inspecteur. Na De blinde muur, het (voorlopig?) laatste deel in de reeks, wou Mankell beschrijven wat er met Wallander gebeurde vóór 8 januari 1990. In de acht voorafgaande boeken werden hier en daar wel aanwijzingen gegeven, maar veel vernamen we niet over de Wallander van vóór 8 januari 1990. Mankell beschrijft in vijf verhalen de loopbaan van Wallander. Hij begint op 3 juni 1969, toen Wallander als gewone agent bij de politie van Malmö werkte en nog niet getrouwd was met Mona (De messteek). De breuk speelt in de kerstdagen van 1975 en gaat over een overval op een kruidenierszaak. Wallander werkt dan nog in Malmö, maar is al verhuisd naar Ystad. Met De man op het strand zitten we in 1987. Wallander is alleen, want Mona en zijn dochter Linda zijn de Canarische eilanden vertrokken. Wallander moet de vergiftiging van een zakanman onderzoeken. De dood van een fotograaf dateert uit 1988. Mona heeft Wallander dan verlaten. Het langste verhaal, De piramide, begint in december 1989. Een licht vliegtuigje crasht, en Wallander moet uitzoeken wat er precies gebeurd is, want het vliegtuigje heeft zich niet gemeld bij de luchtverkeersleiding en was ook niet te zien op de radar.

Ik begrijp wel waarom Henning Mankell dit boek wou schrijven. Het is een soort afscheid van zijn hoofdpersonage, waarbij Mankell nostalgisch terugkijkt. Alleen vernemen we niet zó veel meer over Wallander. De vijf verhalen voegen nauwelijks iets toe aan onze kennis. Wel verschijnt Wallanders mentor, Rydberg, op het toneel, en vernemen we ook meer over Wallanders vader. Maar dat is het dan. Persoonlijk vond ik dit een ontgoochelend boek. De verhalen zijn niet erg spannend. Bovendien moet dit één van de zwakst geschreven boeken uit de reeks zijn. De woordkeuze is alledaags tot banaal. Er zit geen greintje literair talent in deze verhalen. De onvoorwaardelijke fans van Wallander zullen hier misschien niet zo zwaar aan tillen. Voor mij zijn deze verhalen overbodig. Ik begrijp dan ook al die superlatieven op Crimezone niet.

Henning Mankell, De jonge Wallander. Oorspronkelijke titel: Pyramiden. De Geus, Breda, 2004. 507 blz.

21:33 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.