05-09-07

Per Petterson, Paarden stelen.

petterson_paardenstelenTrond Sander is 67. Na de dood van zijn vrouw heeft hij zijn bedrijf en zijn huis verkocht en leeft hij teruggetrokken aan een meer in het oosten van Noorwegen, tegen de Zweedse grens. Zijn enige metgezel is een bastaardhond. "Mijn hele leven heb ik ernaar verlangd alleen te zijn op een plek als deze", zegt Trond op één van de eerste bladzijden. Hij houdt zich overdag bezig met allerlei klusjes en bereidt zich zoetjesaan voor op de komende winter, op een haast filosofische manier. "Ik wil er de tijd aan besteden die ervoor nodig is. Tijd is nu belangrijk voor me, stel ik me voor. Niet dat hij snel of langzaam moet gaan, maar puur als tijd, als iets waarin ik leef en wat ik vul met fysieke dingen en activiteiten waarmee ik hem kan indelen, zodat ik me hem bewust wordt en hij niet verdwijnt zonder dat ik het merk." De naderende eeuwwisseling laat hem dan ook koud. Zijn naaste buurman is een andere oude man. Wanneer de twee elkaar ontmoeten, herkent Trond de ander meteen. Het is Lars Haug, de jongere broer van Tronds beste vriend. Deze ontmoeting brengt een hele reeks herinneringen op gang. Over hoe Trond als jongen van vijftien met zijn vader in de zomer van 1948 in een vervallen huisje ging wonen ("We waren veertien dagen daarvoor aangekomen, mijn vader en ik, met de trein uit Oslo en toen vanaf Elverum met de bus, urenlang"), en zelfs verder terug in de tijd, toen Tronds vader in het Noorse verzet zat, en documenten en vluchtelingen over de Zweedse grens bracht.

Paarden stelen is een gevoelig en melancholisch boek over opgroeien én oud worden. De cruciale zomer van 1948 heeft Trond herinneringen gelaten die niet meer weg te branden zijn uit zijn geheugen ("Ik had over elke willekeurige zomer kunnen dromen, maar dat deed ik niet, het werd een hele speciale zomer en ik denk er nog steeds aan terwijl ik hier aan de keukentafel zit en zie hoe bij het meer het licht boven de bomen verschijnt."). Een dodelijk ongeluk, het ontdekken van de geheimen van zijn vader, verraden worden door iemand van wie je dat helemaal niet verwacht: er gebeurde heel wat die zomer. Die gebeurtenissen hebben Trond misschien dan wel niet getekend, maar hebben toch een diepe indruk op hem gemaakt. En dan is er het heden, waarin enkele voorvallen Trond bewust maken van zijn isolement en kwetsbaarheid. De kunst van Petterson bestaat erin deze verhalen te brengen op een manier die de lezer ontroert, zonder evenwel sentimenteel te worden. Alhoewel het boek twee verhaallijnen heeft, komt het toch niet geconstrueerd over. Het is eerder organisch gegroeid uit een bepaalde situatie. Petterson maakt immers geen plan bij het begin van een roman, maar werkt eerder als een beeldhouwer: hij volgt de vorm van het materiaal en dwingt zijn verhaal niet in een bepaald keurslijf.

Naast enkele Noorse prijzen won Petterson met dit boek ook twee grote internationele prijzen: de Independent Foreign Fiction Prize en de International Impac Dublin Literary Award.

Per Petterson, Paarden stelen. Oorspronkelijke titel: Ut og stjæle hester. De Geus, Breda, 2006. 251 blz.

21:37 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: noorse literatuur |  Facebook |

Commentaren

Paarden stelen - Per Petterson Marko Ramius bedankt. Ik was op zoek naar een verhaal van Sigrid Undset en kwam hier terecht. Ik
schaf het aan en ga het natuurlijk lezen. nk

Gepost door: nine de kruijff | 08-01-08

De commentaren zijn gesloten.