19-09-07

Arnaldur Indriðason, Koudegolf.

indridason_koudegolfWaneer het peil van het Kleifarvatn-meer ten zuiden van Reykjavik daalt ten gevolge van een aardbeving, vindt een wetenschapster het lijk van een man. De dode heeft een gat in zijn schedel, wat wijst op een gewelddadige dood. Erlendur, Elínborg en Sigurður Óli onderzoeken de zaak, waarbij wordt vastgesteld dat het lijk was vastgemaakt aan een zware kist, die oude Russische zendapparatuur blijkt te bevatten. Erlendur en de zijnen staan voor een compleet raadsel. De ontdekking zou betekenen dat iemand tijdens de Koude Oorlog op IJsland gespioneerd heeft voor de Russen. Erlendur kan zich niet voorstellen dat het hier om een IJslander zou gaan. Daarom wordt eerst bij de verschillende ambassades geïnformeerd of er niet iemand uit die periode vermist wordt. Tenslotte wordt van Amerikaanse zijde gemeld dat een Oost-Duits agent volgens hun informatie IJsland nooit verlaten heeft. Is het lijk in het meer dat van de Oost-Duitser? En wie is de man die kort voor zijn huwelijk verdween, met achterlating van een nieuwe auto?

Dit vijfde boek over commissaris Erlendur gaat over de Koude Oorlog. IJsland speelde daarin een grote rol, vanwege de plaatselijke Amerikaanse legerbasis. Toch waren er IJslanders, aanhangers van de socialistische partij, die de andere kant genegen waren. Al vrij vroeg in het boek maken we dan ook kennis met één van die IJslanders, die in Oost-Duitsland gestudeerd heeft. De hoofdstukken over het onderzoek van Erlendur worden regelmatig onderbroken door de geschiedenis van die IJslandse student, nu een oude man. Die hoofdstukken, over idealistische jongeren en hun uiteindelijke desillusie, staan in fel contrast met de overschilligheid en het materialisme in de hedendaagse IJslandse samenleving. De lezer meent al snel tot de conclusie te kunnen komen dat hij de dader van de moord kent. Niets is echter minder waar en Indriðason weet op een handige manier de afloop te camoufleren. Tot zover het positieve nieuws.

Ik vond dat dit boek het peil van de vorige niet haalt, omdat de auteur te veel zijsporen bewandelt. Er is een nevenintrige over een man die die zich verantwoordelijk voelt voor het dodelijk verkeersongeluk van zijn vrouw en kinderen, en die daar Sigurður Óli regelmatig over opbelt; er is Elínborg die een kookboek heeft geschreven en daardoor in de krant komt; en er zijn de kinderen van Erlendur, die te pas en te onpas in beeld komen. Voeg daar nog de relatie van Erlendur met een getrouwde vrouw bij, en zijn obsessie over de verdwijning van zijn broertje, en je kan bijna een derde van het boek schrappen als balast. Het boek is goed geschreven, maar "Een waar meesterwerk", zoals men op Crimezone.nl beweert, is het niet. Hopelijk is het volgende boek, Winternacht, beter.

Arnaldur Indriðason, Koudegolf. Oorspronkelijke titel: Kleifarvatn. Signature, Utrecht, 2006. 332 blz.

20:40 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.