30-09-07

Henning Mankell, Diepte.

mankell_diepteDat Henning Mankell naast de bekende verhalen over commissaris Wallander nog andere boeken schreef, dat wist ik wel. Die verhalen spelen allemaal in Afrika, want Mankell brengt een deel van zijn tijd door in Angola. Nu heeft Mankell echter een "gewone" roman geschreven, die in Zweden gesitueerd is. Geen detective, hoewel het boek ook misdaad-elementen bevat.

Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog lopen de spanningen tussen Duitsland en Rusland hoog op, ook in de Oostzee. Daarom krijgt in oktober 1914 kapitein Lars Tobiasson-Svartman een geheime militaire opdracht: hij moet nieuwe vaarroutes zoeken in de gevaarlijke Zweedse wateren. Zweden wil weliswaar neutraal blijven in het conflict, maar wil ook op alles voorbereid zijn. Sommige vaarroutes zijn al in tijden niet meer gecontroleerd en van andere is men niet zeker dat de metingen wel juist zijn. Svartman is een specialist in het peilen van zeedieptes. Dat is zijn ware passie, zozeer zelfs dat hij in zijn kajuit slaapt met zijn peillood op zijn borst. Zijn houding tot andere mensen, en dan vooral zijn vrouw Kristina Tacker, is heel afstandelijk. Maar alles verandert wanneer Svartman tijdens de metingen een vrouw ontmoet die op het afgelegen eilandje Halsskär leeft. Zij is daar met haar man naartoe getrokken om te ontsnappen aan een leven als pachter op het Zweedse platteland. Maar niet lang na aankomst is haar echtgenoot verdronken. Svartman voelt zich onweerstaanbaar aangetrokken tot Sara Fredrika. Langzamerhand komt zijn geregelde leven en zijn afstandelijke houding onder druk te staan door deze relatie en gaat Svartman dingen doen die hij nooit voor mogelijk had gehouden.

Net als Mankells andere boeken is dit geen vrolijk werk. De hoofdfiguur, Lars Tobiasson-Svartman, is een heel introverte en eigenlijk contactgestoorde figuur. Hij leeft in de schaduw van zijn overleden vader. Voortdurend bewaart hij afstand tot de mensen rondom hem, zowel zijn collega's, als zijn vrouw. Tegenover ondergeschikten, in de marine als in de maatschappij, gedraagt hij zich gebiedend en superieur. Door zijn ontmoeting met Sara Fredrika begint deze houding te wankelen, Svartman raakt steeds verder verstrikt in een net van eigen leugens en het kan niet anders aflopen dan met een tragedie. Svartman is dan ook een weinig sympathieke figuur, en het is bijna onmogelijk om je met hem te identificeren. Zijn vrouw is een vlak personage. Zij schijnt slechts te leven voor haar verzameling porseleinen beeldjes. Waarom die twee getrouwd zijn, is een raadsel. Van een huwelijk is hier nauwelijks sprake. Tegenover die twee staat de levenslustige en krachtige figuur van Sara Fredrika. Een groter contrast is nauwelijks mogelijk. Dat contrast is dan ook de motor van het verhaal.

Diepte beschrijft dus een conflict tussen drie mensen. Dat gebeurt allemaal met de nodige psychologische diepgang en ontwikkeling. Ik vond dit een goed boek, maar geen topper. En dat heeft alles te maken met de schrijfstijl van Mankell. Misschien is hij er zich niet van bewust, maar eigenlijk bewaart hij - net als Svartmann - een emotionele afstand tegenover zijn personages. Dat had ik ook al vastgesteld in Voor de vorst. Die koele schrijfhouding komt het boek niet ten goede. Je zou kunnen zeggen dat Mankell meer passie legt in de beschrijving van het Zweedse kustlandschap, dan in de karakters van zijn personages.

Henning Mankell, Diepte. Oorspronkelijke titel: Djup. De Geus, Breda, 2006. 315 blz.

11:13 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

kwou dat ik evenveel kon lezen als u ! Heb niet anders gedaan dan titels genoteerd.. Prachtige blog om bij mijn favorieten te zetten en af en toe eens te loeren naar interessante boeken. Gezond 2008 met veel leesplezier !

Gepost door: nancy | 01-01-08

De commentaren zijn gesloten.