19-10-07

Peter Ackroyd, Mary Lamb.

ackroyd_mary lambIn dit boek duikt Peter Ackroyd weer in de geschiedenis van Londen én in de literatuurgeschiedenis. Mary Lamb is het verhaal van Charles en Mary Lamb. In de Engelse taalwereld zijn ze beroemd door hun kinderboek Tales from Shakespeare, dat nog steeds in druk is; in onze contreien zijn ze zo goed als onbekend. Dat hindert natuurlijk een beetje bij het lezen.

Londen, einde achttiende eeuw. Charles Lamb werkt als klerk bij East India Company; zijn zuster Mary zit zo goed als thuis opgesloten, bij hun dementerende vader en een moeder die niet stopt met opmerkingen maken. Charles is Mary's enige uitvalsweg uit de verstikkende atmosfeer thuis. Charles heeft literaire ambities, maar heeft tot nu toe alleen in kranten en tijdschriften gepubliceerd. Toevallig ontmoet Charles William Ireland, de zoon van een antiquarische boekhandelaar. Maar eigenlijk is het niet zo toevallig. Ireland weet dat de Lambs bezeten zijn van William Shakespeare. Hij slaagt er dan ook vlot in een boek, dat zogezegd aan Shakespeare heeft toebehoord, aan Charles te verkopen. Maar Ireland heeft nog meer Shakespeariana te koop: een deel van een acte, een handtekening, een zegel, een gedicht, een lok haar. Alles wordt authentiek verklaard door een kenner. Dan komt de klap op de vuurpijl: Ireland heeft, voor het eerst in tweehonderd jaar, een nieuwe stuk van Shakespeare ontdekt. Al gauw staat Londen in vuur en vlam en Drury Lane aarzelt niet om het stuk op de planken te brengen. Maar de voorstelling verloopt niet zoals gewenst.

Peter Ackroyd heeft twee echte verhalen genomen, dat van Charles en Mary Lamb, en dat van William Ireland, en heeft ze samen gebracht. Historisch bestaat er echter geen enkele aanwijzing dat de Lambs en Ireland mekaar kenden. Daarom zegt Ackroyd ook, voor het verhaal begint, :"Dit is geen biografie, maar een verzonnen verhaal". Helaas is het zo dat het verhaal als fictie tekort schiet, en als biografie totaal onbevredigend is. Er zitten wat constructiefouten in het verhaal: een sexscène op het dak van een postkoets, die er absoluut niet toe doet; allerlei literaire figuren zoals De Quincy, die een cameo-rol krijgen; het verdere leven van de Lambs na het fiasco van Drury Lane, dat in enkele bladzijden wordt afgehaspeld. Ireland is eigenlijk de centrale figuur; de Lambs lopen er maar een beetje bij. Waarom dan geen roman over Ireland alleen, zoals in Chatterton? Je voelt dat dit boekje een spin-off is van de research voor de biografie van Shakespeare, een tussendoortje tussen de lijvige boeken. Vergeet epitheta als thriller of detectiveverhaal: veel spanning zit er niet in het verhaal en speurwerk is ook niet nodig. Al bij al een teleurstelling dus. Maar Ackroyd's beschrijvingen van Londen blijven meesterlijk, ook al is het de eerste keer dat hij over deze periode schreef.

Peter Ackroyd, Mary Lamb. Oorspronkelijke titel: The Lambs of London. J.M. Meulenhoff, Amsterdam, 2006. 205 blz.

20:12 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.