22-10-07

Tove Jansson, De dochter van de beeldhouwer.

jansson_dochterbeeldhouwerTove Janson (9 augustus 1914 – 27 juni 2001) was een bekende Finse kunstenares en schrijfster van kinderboeken. In 1966 ontving ze de Hans Christian Andersenprijs voor haar hele oeuvre. Zij behoorde tot de Zweedstalige minderheid. De dochter van de beeldhouwer is één van haar weinige werken voor volwassenen. Het boek verscheen in 1968 (!), maar werd pas recentelijk vertaald door Cora Polet, die ook de kinderboeken vertaalde. In het boek beschrijft Jansson haar kinderjaren. Ze groeide op in een onconventioneel gezin: haar vader was beeldhouwer, haar moeder illustratrice. Toch werd Tove met de bijbel opgevoed, want haar grootvader langs moederszijde was dominee. De kleine Tove speelde met haar nichtje Karin scènes uit de bijbel na. Gelukkig was het een voorbijgaande fase. Tove moet een kind met een heel eigenzinnig en zelfstandig karakter geweest zijn, met een grote zin voor observatie. Getuige de beschrijving van de feestjes die haar vader en moeder organiseerden en die ze in detail beschrijft in "Feest". Ook geuren weet ze zich goed te herinneren. "Ik ben dol op luchtjes. Op de lucht van brandende filmstroken en van hitte en van Anna en van de bak met klei en van mamma's haar en van feestjes en van vogelkers. Zelf heb ik nog geen luchtje, denk ik." Tove brengt de zomer met haar ouders door op een onbewoond eiland in de Finse golf. Bang voor het donker is ze niet. Zo gaat ze 's nachts alleen op stap met haar vaders zaklamp, wanneer een late ijsberg bij het eiland aanspoelt. En natuurlijk heeft ze een levendige fantasie, die haar ouders niet tegenwerken of bestraffen.

De jeugdherinneringen van Tove Jansson deden me nog het meest aan Pippi Langkous denken. Het boek ademt eenzelfde vrijgevochten en onafhankelijke sfeer als de verhalen van Astrid Lindgren. Alleen, deze keer is het realiteit. Zelfs Mr. Nilsson speelt mee in het verhaal, want Tove's vader had een aapje, Poppolino, dat overal met hem meeging. Het boek heeft ook die zomers blije atmosfeer van vakantie, wanneer het over het eiland gaat. De zwart-wit foto's dragen nog bij tot die stemming. Er wordt geroeid, er wordt gezwommen, de baaitjes worden uitgekamd op zoek naar illegale drank, kortom de zomer is een feest. Tove's opmerkingsgave en geheugen zijn opmerkelijk. Niet alleen herinnert ze zich voorvallen, maar ook haar fantasiën en dromen. Daardoor wordt het boekje een poort die ons terug laat gaan naar de magische jaren van onze jeugd. Gekke familieleden, kinderziekten, sneeuw, Kerstmis, de zee op met een ouder vriendje op een vlot, het zit er allemaal in. Heerlijk nostalgisch, zo'n boekje.

Tove Jansson, De dochter van de beeldhouwer. Oorspronkelijke titel: Bildhuggarens dotter. Atlas, Amsterdam/Antwerpen, 2005. 158 blz.

20:40 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.