08-11-07

Marek Krajewski, Spoken in Breslau.

krajewski_spokeninbreslauOp een septembermorgen in 1919 worden vier vermoorde matrozen gevonden op een eilandje in de Oder nabij Breslau. Assistent-rechercheur Eberhard Mock wordt geconfronteerd met vier lichamen die zwaar toegetakeld zijn en alleen een leren suspensoir dragen. Op één van de lichamen zit een boodschap voor Mock: "Gezegend zijn zij die niet zagen en toch geloofden. Mock, geeft toe dat je fout zat, beken dat je hebt geloofd. Als je geen uitgestoken ogen meer wilt zien, beken dan dat je fout zat." Mock staat voor een raadsel. Maar het blijft niet bij deze moorden. Er worden nog meer mensen gedood die iets te maken hebben met Mock, en steeds is er die boodschap. De slimme moordenaar gaat zo ver dat hij Mock dwingt niet meer aan het onderzoek deel te nemen. Mock gaat dan maar heimelijk en voor eigen rekening aan de slag.

Spoken in Breslau speelt juist na de Eerste Wereldoorlog in Breslau, dat toen nog Duits was. Nu ligt het in Polen en heet Wroclaw. Marek Krajewski, classicus van beroep, is er docent aan de universiteit. Het wordt al gauw duidelijk dat Krajewski wat heeft met Breslau en deze "sense of place" is één van de betere aspecten van dit boek. Het historisch kader zit goed in elkaar, zowel wat het straatbeeld betreft, als de mensen en hun opvattingen. Zo woont Mock samen met zijn oude vader in één kamer boven de gesloten beenhouwerij van zijn overleden oom. Betreden doe je de kamer via een luik. Mock maakt toilet in een teil, en van verder sanitair is er geen sprake. Water wordt gehaald aan de gemeenschappelijke pomp op de binnenkoer van het gebouwencomplex. Je ziet het zo voor je. Een interessant kader dus voor een moordzaak. Spijtig genoeg is het met dit aspect van het boek heel wat poverder gesteld. De intrige blinkt niet uit door helderheid (persoonlijk vond ik ze totaal ongeloofwaardig). Spanning zit er ook al niet in het verhaal. Blijven nog de personages. Ook hier had Krajewski beter zijn best kunnen doen. Mock is wel een goede aanzet tot een personage, maar vervalt te veel in uitersten (van drank bijvoorbeeld) én clichés (ongehuwde hoerenloper met post-traumatische stress). Je kan je trouwens afvragen hoe het politiekorps van Breslau ook maar één zaak opgelost kreeg, met alle drank die van hoog tot laag wordt ingenomen. Krajewski heeft dus duidelijk een probleem van geloofwaardigheid. Daarnaast is er ook een probleem met de taal van de auteur. Vlot kun je die bezwaarlijk noemen. Bovendien is de vertaling ook niet erg goed. Eén simpel voorbeeld: "Totdat hij bij hem de knoppen doorslaan..., hielp Smolorz hem" (blz. 41). Worden vertalingen niet meer nagelezen tegenwoordig? Ook dat zet natuurlijk een rem op het verhaal. En dan is er nog de structuur van de vertelling, die begint met een flashforward, en vervolgens volledig in flashback verloopt. Om de volledige toedracht te begrijpen moet je op het einde het begin nog eens lezen. Kortom, je zal wel begrepen hebben dat ik allerminst enthousiast ben over dit boek.

Marek Krajewski, Spoken in Breslau. Oorspronkelijke titel: Widma w miescie Breslau. Van Gennep, Amsterdam, 2005. 335 blz.

21:21 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.