24-01-08

Helle Helle, De veerboot.

helle_veerbootDenemarken, de jaren tachtig. Twee zussen, Tine van vijfentwintig en Jane van twintig, wonen samen in een appartement in het plaatsje Rødbyhavn. Tine is met bevallingsverlof. Ze heeft een dochtertje, Ditte, waar ook Jane voor zorgt. Tine werkte op de veerboot tussen Rødby en het Duitse Puttgarden, als verkoopster in de parfumeriewinkel, en is van plan die baan weer te nemen na haar zwangerschapsverlof. Ondertussen zorgt ze ervoor dat Jane wordt aangeworven door de veerbootmaatschappij. Ook zij gaat werken in de parfumerie, en maakt zo kennis met Tine's collega's en met de regelmatige klanten van de ferry.

En verder gebeurt er niet veel in dit boek, dat door Jane verteld wordt. In het slaperige stadje zijn overlijdens het enige nieuws. Zo begint het eerste hoofdstuk: "In een week tijd overleden vier mensen, zo ging dat hier. Een van hen was Martin. Hij woonde in het blok achter ons. We hadden het erover gehad hem uit te nodigen voor de koffie, maar dat was er nooit van gekomen". Het leven van de zussen kabbelt rustig voort op het ritme van hun diensten op de veerboot. Soms nemen ze de trein naar een grote stad. Die uitstap eindigt met een teleurstelling; de trein komt vast te zitten en de zussen lopen te voet terug. En is er mevrouw Lund, die op Ditte past als de zussen moeten werken, en Bo, haar volwassen zoon, die nog altijd thuis woont en wat losse klussen opknapt. Allemaal mensen zonder veel geschiedenis en een leven zonder gebeurtenissen. Toch zijn de zussen niet ongelukkig. Ze lijken zich genesteld in dit leventje met twee, hebben geen ambitie en vragen niet meer van het leven.

Zelfs mannen komen en gaan in het leven van de zussen. Tine is bezwangerd door "een goedgebouwde IJslandse electricien. Hij was op doorreis en zou in Rødbyhavn overnachten. Het hotel was een dooie boel, dus ging hij de stad in en kwam Tine tegen. De volgende dag vertrok hij en Tine had geen idee waar hij nu was, en ze wist ook niet meer hoe hij heette". Jane heeft ook van die losse relaties: met een collega uit de supermarkt van de veerboot, met een Deense bouwvakker die in Duitsland werkt en met diens collega. Maar ook zij wil zich niet binden. Uit inertie? Of omwille van het voorbeeld van hun grootmoeder en moeder, ook aleenstaande moeders die er niet in slaagden een duurzame relatie met mannen op te bouwen?

Ik vond dit een heel apart boek. Het verhaal is geschreven in een matter-of-fact stijl, zonder in te gaan op de gedachten, de gevoelens of het morele besef (of het ontbreken daarvan) van de zussen. Alles wordt bekeken door de ogen van Jane, zonder dat de auteur enig oordeel velt. Er zit een subtiele vorm van humor in het boek, en ook satire en maatschappijkritiek. Helle toont dat het heel goed mogelijk is om te leven zoals Tine en Jane. Voor veel Deense lezers een verontrustende gedachte. Daarover zegt de schrijfster in een interview: ""Veel lezers werden geraakt door de zusters, waarschijnlijk omdat Tina en Jane een leven leiden dat ver van hen af lijkt te staan, maar toch ook hun eigen leven zou kunnen zijn. Wie van de buitenkant tegen de zusters aankijkt, denkt een saai en vervelend leven te zien omdat er niks gebeurt. ... We herkennen allemaal de trivialiteit van het leven." Toch is dit allerminst een banaal of depressief verhaal, wel integendeel. Persoonlijk vond ik dit een vrolijk boek. Het is bovendien een mooi portret van twee zelfstandige jonge vrouwen. Aanbevolen voor wie eens een minder gebruikelijk boek wil lezen.

Helle Helle, De veerboot. Oorspronkelijke titel: Rødby-Puttgarden. Contact, Amsterdam/Antwerpen, 2007. 207 blz. Bekroond met de prijs van de Deense kritiek in 2005.

20:47 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: deense literatuur |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.