03-02-08

Marc Dugain, Une exécution ordinaire.

dugain_executionordinairePavel Altman is de zoon van Olga Ivanovna Atlina, een urologe verbonden aan een hospitaal in een buitenwijk van Moskou. Zijn moeder behandelde gedurende korte tijd Jozef Stalin, en bestreed diens pijnen door middel van handoplegging. Gelukkig voor haar overleed Stalin in 1952, zodat ze terug kon gaan samenleven met haar echtgenoot, een wetenschapper, van wie ze om veiligheidsredenen gescheiden leefde. Het koppel vestigt zich in een havenstad aan de Barentszee, en daar wordt Pavel in 1957 geboren. Na de dood van zijn vader blijft zijn moeder in de havenstad wonen, alhoewel ze weinig populair is en geen erg goede dokter. Ze is na de dood van Stalin gestopt met handopleggingen, en daardoor zijn de resultaten van haar behandelingen achteruit gegaan. Parellel met het verhaal van de familie Atlin/Altman volgen we de opgang van een jonge officier van de KGB, Vladimir Plotov. We zien hoe hij gerecruteerd wordt en in Oost-Duitsland gaat werken. De jaren gaan voorbij en Pavel is ondertussen leraar geschiedenis in een school van de noordelijke havenstad. Hij is gedesillusioneerd omdat hij de kinderen fabeltjes moet wijsmaken. Zijn vrouw, van wie hij wou scheiden, heeft bij een val een hersenbeschadiging opgelopen, en leeft in het verleden. Ze hebben twee kinderen: Anna, die journaliste is bij een onafhankelijk TV-station, en Vania, die bij de marine is gegaan en voor een eerste missie met een onderzeëer vertrekt. Maar dan gebeurt een ramp: twee explosies brengen de Oskar tot zinken.

In Une exécution ordinaire contrasteert Marc Dugain de machthebbers van Rusland met hun machteloze onderdanen. Aan de ene kant hebben we Stalin en Plotov (lees Poetin), aan de andere kant de familie Atlin/Altman en hun vrienden en bekenden. Voor Dugain is er in de grond geen verschil tussen Stalin en Plotov. Ze hebben allebei geen enkel respect voor hun onderdanen. Dugain illustreert dat aan de hand van de reacties van Plotov na de ramp met de Oskar (lees Kursk). Plotov hoopt dat er geen overlevenden zijn, want overlevenden zijn ook getuigen en kunnen de officiële versie van de feiten tegenspreken, en zo de waarheid aan het licht brengen. Die waarheid (machtmisbruik, incompetentie, corruptie) mag echter niet bekend wiorden. Voor Pavel is het dan al lang duidelijk dat er geen overlevenden zullen zijn. Hij heeft het systeem door. Pavel staat voor de gewone apolitieke Rus, die maar één doel in zijn leven heeft: overleven en zijn familie, naasten en vrienden doen overleven. Daarbij kan hij zich geen enkele morele luxe veroorloven. Terwijl Pavel toch nog een enige menselijkheid heeft, is Plotov (bijnaam, de wezel) een koude politieke robot. Ik vond de beschrijving van Plotov en diens carrière goed geslaagd en erg realistisch. Het protret dat Dugain tekent van de man aan de leiding van Rusland is onheilspellend. Une exécution ordinaire is een goed geschreven historische roman, met boeiende personages en interessante thema's. Aanbevolen.

Marc Dugain is een Franse schrijver met 5 romans op zijn actief. Uitgeverij Gallimard heeft een mooie website laten maken voor Une exécution ordinaire. De eerste zes bladzijden van het boek kan je hier lezen. Dugain ontving de Grand Prix RTL Lire 2007 voor deze roman.

Marc Dugain, Une exécution ordinaire. Gallimard, z.p., 2007. 350 blz.

14:45 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: franse literatuur |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.