02-03-08

Peter Tremayne, Absolutie voor moord.

tremayne_absolutiemoordIn de zevende eeuw was Ierland een vooruitstrevend land. Er bestond een stevig systeem van wetten, de Wetten van de Brehons, die ondermeer de positie van de vrouw garandeerden. De vrouwen hadden er meer rechten en bescherming dan waar ook in de Westerse wereld. Ze konden studeren, gelijk welk beroep uitoefenen en een politiek ambt bekleden. In het midden van die zevende eeuw (in 664 om precies te zijn) riep koning Oswy van Northumbrië een synode bijeen in het kustplaatsje Whitby. Northumbrië was van twee kanten bekeerd tot het christendom. Enerzijds door Ieren (het Keltische christendom, ook wel de kerk van Collumba genoemd) en anderzijds door missionarissen gezonden door paus Gregorius de Grote die opereerden vanuit Kent. Tussen beide groepen waren er meningsverschillen over de berekening van de datum van Pasen, over de tonsuur, over het celibaat en gemengde kloosters, en over de taal van de eredienst. Zelfs de koninklijke familie was verdeeld: Oswy volgde de Keltische traditie, koningin Eanflaed en hun zoon Ahlfrith de Roomse. De synode van Whitby moest hiervoor een oplossing brengen. Tot zover het historische kader van Absolutie voor moord.

De rechtsgeleerde zuster Fidelma maakt deel uit van de Ierse delegatie. Fidelma mag dan een jonge vrouw zijn, zij bekleedt toch al de op één na hoogste rang in het Ierse rechtssysteem, die van dálaigh. Ze zal in Whitby abdis Etain van Kildare bijstaan, die zal optreden als de belangrijkste verdedigster van de kerk van Collumba. Maar nog voor de synode kan starten wordt de abdis vermoord in haar cel teruggevonden. Veel meer is er niet nodig om het tot een openlijk conflict tussen de Ieren en de Roomsen te laten komen, iets wat koning Oswy absoluut wil vermijden. Daarom vraagt hij zuster Fidelma een onderzoek in te stellen en de dader zo snel mogelijk te vinden. Maar om alle schijn van partijdigheid te vermijden, wijst de koning ook een onderzoeker aan van de Roomse kant: broeder Eadulf. De samenwerking tussen Fidelma en Eadulf verloopt explosief. Fidelma, van nature al een temperamentvolle vrouw, is immers gewoon om met veel respect behandeld te worden en aarzelt niet haar afkeur voor de Saksische maatschappij te laten blijken. Dat is even wennen voor de Saksische monnik. Maar veel tijd voor persoonlijke conflicten is er niet, wanneer ook de leider van de Roomse fractie, aartsbisschop Deusdedit van Canterbury, overlijdt.

Dit is een interessant boek omdat het een vergeten Ierland tot leven brengt. De Ierse maatschappij was in de zevende eeuw in volle bloei, terwijl er in Engeland veel conflicten en instabiliteit heersten. De tegenstellingen tussen Ieren en Saksen, tussen Fidelma en Eadulf, zijn dan ook groot, en dat is één van de aantrekkelijke aspecten van dit boek. Het zwakke punt is echter het misdaadverhaal. Er gebeuren wel verschillende moorden, er is tijdsdruk, onze heldin komt in gevaar, maar het blijft allemaal een beetje een cliché. Veel vaart en spanning zitten er niet in, en het niveau van het boek komt dan ook niet boven de middelmaat. Het doet me sterk denken aan de verhalen van Cadfael. Ook wordt er te veel uitgelegd in het verhaal zelf; dat was beter in de inleiding gebeurd. Al bij al denk ik vond ik dit boek te zwak om ook de andere boeken over zuster Fidelma te willen lezen. Wie trouwens meer wil weten over deze reeks kan terecht op de website van The International Sister Fidelma Society.

Peter Tremayne, Absolutie voor moord. Oorspronkelijke titel: Absolution by Murder. De Leeskamer, Zelhem, 2003. 255 blz.

13:04 Gepost door Marko Ramius in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.